Zoo Berlin

Nijlpaard

Midden in het centrum aan het begin van de Kurfürstendamm (in de schaduw van de Gedächtniskirche) ligt de prachtige stadsdierentuin van voormalig West-Berlijn: Zoo Berlin (voluit Zoologischer Garten Berlin, niet te verwarren met de Oost-Berlijnse tegenhanger Tierpark Berlin).
De in 1841 opgerichte dierentuin is de soortenrijkste dierentuin ter wereld. Om precies te zijn; op een oppervlakte van 34 ha vond je er in 2014 niet minder dan 17.107 dieren over 1443 diersoorten. Om dit indrukwekkende aantal enigszins in perspectief te plaatsen: In Dierenpark Amersfoort leven momenteel zo’n 150 diersoorten.

Hoewel de dierentuin tijdens de Tweede Wereldoorlog flink beschadigd raakte, zijn er een groot aantal gebouwen hersteld en ademt het park een heerlijke authentieke rust uit. De dierentuin van Berlijn kom je binnen door één van de twee herstelde toegangspoorten; de Löwentor of de Elefantentor (leeuwen- of olifantenpoort). Leuk feitje: Vrijwel het eerste verblijf na binnenkomst door de leeuwenpoort wordt bewoond door olifanten; het eerste verblijf waar je na de olifantenpoort tegenaan loopt, is voor een groepje leeuwen.

De Löwentor (links) en Elefantentor (rechts)
Poorten Zoo Berlin

De dieren worden grotendeels nog naar vrij ouderwets gebruik op taxonomie gegroepeerd gehouden. Zo vind je er klassiekers als een roofdieren-, een apen- en een nachtdierenhuis; maar ook grote ‘rotondes’ met verzamelingen beren-, herten- en rundersoorten. Het aquarium is een apart onderdeel van de dierentuin (waar je dus ook apart entree voor betaalt) en bevat naast vele vissen ook een flink reptielen-, amfibieën- en ongewerveldenafdeling (met spinnen, insecten, slakken, etc.).

Door de gigantische collectie is het bijna ondoenlijk de pareltjes eruit te pikken. Enkele van mijn persoonlijke favorieten:

– De kagoe: Een witte op een reiger lijkende vogel (maar beslist geen reiger!) met een witte kuif (die bij opwinding opgezet kan worden), afkomstig van Nieuw-Caledonië (een eilandengroep ten oosten van Australië in de Stille Oceaan). De kagoe wordt zelden gehouden in Europese dierentuinen.

– De gaur: Een wild rund dat voorkomt in een gebied grofweg van India tot Maleisië. Vooral de stieren zien er imposant uit met hun gespierde lijf en dikke schouderpartij, extra benadrukt door een donkere glanzende vacht. Gaurs zijn de zwaarste en grootste wilde runderen ter wereld en zijn zeker geen veelvoorkomende soort in Europese dierentuinen.

gaur (links) en kagoe (rechts)
gaur+kagoe

– De tuatara of brughagedis: Deze Nieuw-Zeelandse levende fossielen lijken op hagedissen, maar behoren tot de hele andere orde Sphenodontia; waarvan nog maar twee soorten brughagedissen de enige overlevende vertegenwoordigers zijn. Het dier is in miljoenen jaren nauwelijks veranderd en heeft opmerkelijke eigenschappen. Het kan overleven in een -voor een koudbloedige- zeer lage temperatuur. Daarnaast worden ze behoorlijk oud (>100 jaar) en zijn ze pas na 10 jaar geslachtsrijp. Tuatara’s worden momenteel alleen in Zoo Berlin en Chester Zoo (Groot-Brittannië) gehouden.

– De gerenuk of girafgazelle: Een prachtig rank diertje dat momenteel in Europa alleen in Berlijn te zien is (Zoo én Tierpark Berlin). De gerenuk leeft in Oost-Afrika en staat bekend om zijn langgerekte lijf. Hierdoor, en vanwege de gave rechtop op de achterpoten te staan; kan de gerenuk hogere bomen begrazen dan voedselconcurrenten van dezelfde grootte. De soort is tot op heden weinig succesvol in gevangenschap en het is de vraag hoe lang ze nog te bezichtigen zijn in Europa.

Tuatara (links) en gerenuk (rechts)
Brughagedis + Generuk

Naast bijzondere soorten bevat Zoo Berlin enkele prachtige verblijven. Wat je (wat mij betreft) zeker niet moet missen, zijn:

– Het nijlpaardenhuis (Flusspferdhaus): Twee grote geschakelde transparante koepels overdekken bassins met onderwaterzicht voor gewone en dwergnijlpaarden. Hoewel glazen ruiten nu veelvuldig toegepast worden in nijlpaardenverblijven, blijft het een ontzettend mooi gezicht nijlpaarden gracieus onder water voorbij te zien dansen.

– Het giraffenhuis(/-haus): Dit is één van de oudste gebouwen van de zoo en moet je zeker even binnen bekijken vanwege het prachtige interieur (ook wanneer alle dieren in de omringende buitenverblijven zijn). Het gebouw zelf huisvest een groep netgiraffen en enkele antilopensoorten (waaronder de gerenuks!).

giraffenhuis (links) en nijlpaardenhuis (rechts)
Giraffen- en nijlpaardenhuis

– Het aquarium: Weer of geen weer; het aquarium staat wat mij betreft garant voor minstens een uur vermaak. Dit gebouw wordt gezien als afzonderlijk deel van de dierentuin en je betaalt hier apart voor. Het is zelfs mogelijk alléén het aquarium te bezoeken zonder de zoo. Naast een flinke collectie zoet- en zoutwaterdieren zijn ook de erboven gelegen reptielenverdieping, de amfibieënvleugel en de ongewerveldenzolder zeer de moeite waar. Hier vind je naast de eerder genoemde tuatara’s o.a. komodovaranen, gavialen, Chinese reuzensalamanders, klapperdieven (grote keeftachtigen) en een minivlinderkas.

aquarium; de entree vanuit de dierentuin (links) en één van de zoutwateraquaria (rechts)
Aquarium

Meer info
Website: www.zoo-berlin.de
Plattegrond: Map

Grote versie plattegrond: Plattegrond Zoo Berlin

Reageren op Zoo Berlin?